En toen was hij weer thuis in Nederland…

Donderdag was het hier een blije dag. Rusland had zich gekwalificeerd voor het EK voetbal. En zoals je op je vingers kunt natellen, moet er dan worden gedronken. Op het laatste moment werd de band repetitie afgeblazen en had ik alsnog tijd om te gaan. Mijn collegax92s waren na het werk naar de kroeg gegaan x96 de dames werken hier 36 uur, hetgeen inhoudt dat ze elke dag om exact 17.12 vertrekken. Ik was pas een uur of zeven klaar en moest dus even bellen waar ik heen kon. Helaas waren ze het cafxe9 al weer uit, maar ik mocht wel langs komen bij een van de twee thuis. Prima, zo gezegd zo gedaan.

Daar aangekomen stonden de plastic anderhalve en twee liter flessen bier al klaar (onder andere met de welluidende naam Korsakovskoye). Het beloofde een zware avond te gaan worden, zeker toen bleek dat een van de dames graag Karaoke zong. Nu had ik dat, voor zover ik mij kan herinneren, in mijn leven nog nooit gedaan. Ik wilde dat eigenlijk graag zou houden, maar donderdag was daar natuurlijk geen houden aan. Eerlijk is eerlijk, Korsakovskoye is een fantastische katalysator voor een gezellig avondje Karaoke. Ik heb mij meesterlijk vermaakt (helaas zijn er ook fotox92s gemaakt, die u niet op dit weblog zult vinden). Om een uur was het dan toch tijd om de fles wodka uit de kast te halen. Weer zox92n goed plan. Een paar toasts later was het welletjes, er moest tenslotte worden gewerkt. Ik vermoedde dat de volgende dag lastig zou gaan worden. Edoch, wat wil nu het geval, de Russische collegax92s hadden een kater en ik voelde me x96 behalve moe x96 kiplekker. Een prestatie van formaat! Maar of dit nu de training is waar je trots op moet zijnx85

Een totaal contrast met wat ik de laatste tijd gewend ben: Lachende, vriendelijke, behulpzame mensen en overal een neiging tot perfectie.

Anderhalve week geleden vloog ik met een collega/vriend naar Japan. Het startpunt een miniem en aftands vliegveld op Sakhalin. Het vluchtgezelschap – in een Toepolev 54 – was niet groter dan 50 personen. Toch wist het grondpersoneel bij het boarden de vlucht driekwartier te vertragen. Tokyo is vanaf hier maar twee uur vliegen en heeft 1 uur tijdverschil. Een perfecte bestemming om een weekje te genieten. Tokyo Narita is het compleet tegenovergestelde van het vliegveld in Yuzhno-Sakhalinsk. Binnen een half uur na het landen hadden we de bagage, waren we door de douane, zijn er Yen gehaald, een treinkaartje gekocht en stapten we in de trein die 3 minuten later naar Tokyo stad zou vertrekken.

Tokyo is een overweldigende stad met zox92n 13 miljoen mensen. Hightech, druk, groots in alles – gebouwen, lichtreclames, winkels, parken – schoon, duidelijk en alles is goed geregeld en werkt. Even wennen na een flinke tijd in Rusland! In anderhalve dag hebben we een aardig beeld gekregen van een aantal highlights van de stad. Uiteraard een drankje in de Lost in Translation bar op de 41e verdieping in het Park Hyatt hotel. Leuk om te zien, een geweldig uitzicht en de Suntory was in ruime hoeveelheid aanwezig.

Van Tokyo met de supersnelle en comfortabele trein naar Kyoto, 500 kilometer in tweexebnhalf uur. Bovendien rijden treinen in Japan op de minuut nauwkeurig op tijd. Als stad is Kyoto niet echt bijzonder, maar x96 als voormalige hoofdstad van Japan x96 is het cultureel wel interessant. Veel boeddhistische tempels, pagodes, torii (toegangspoorten) en heiligdommen en mooi gelegen tussen de beboste bergen. Ook het winkelen was leuk. Ik had in een of ander mega-warenhuis een shirt gekocht. Wanneer je besluit tot de koop over te gaan dribbelt een lieftallige Japanse dame naar een aparte ruimte en komt met een als cadeautje ingepakt shirt terug. Helaas moest ik nog even laten keuren of ik wel de juiste had uitgekozen. Pakje weer ontmanteld, twee shirts gepast, opnieuw besloten te kopen, dribbel, nieuw pakje, Arigato met buiging! Japan is perfectie, tot in het extreme. Voor een weekje vakantie heerlijk, maar wellicht best vermoeiend wanneer je er woont.

Nara x96 de eerste hoofdstad van Japan x96 ligt op een uurtje treinen van Kyoto. Goed voor een dagtochtje. Kleiner, lekker groen en verder veel boeddhistische tempels, pagodes, torii (toegangspoorten) en heiligdommen. Ik heb mijn portie boeddhistische bouwwerken voor de komende jaren gehad. Na Nara naar Fuji, de bekende berg. Vaak in wolken gehuld (3775 meter) maar wij hadden een fantastische zonnige dag. Een heerlijke wandeling tot ongeveer 2400 meter gemaakt en in de hele dag welgeteld 1 persoon tegengekomen. We waren niet in het weekend gegaan en dat was een goed idee!

Vervolgens al weer tijd om terug te gaan naar het vliegveld, waar we meteen onze eerste portie Russische instelling om de oren kregen. De vlucht was verschoven. Niet vertraagd, maar de vertrektijd was gewoon drie uur verlaat. Niet getreurd, een laatste heerlijke Japanse maaltijd en om in de Russische modus terug te keren een paar biertjes. Het was als gezegd wel even wennen om van +20 graden naar een temperatuur onder het vriespunt te vliegen. Gelukkig is de witte winter in Sakhalin schitterend.

Vanmorgen vroeg was het -10 graden, met een mooie plak aangevroren sneeuw van eergisteren erbij is de winter zeg maar gerust, nou ja euuhm.. begonnen. Wel weer even wennen na een week +20 graden in Japan.

Nu heb ik nog steeds niet verder geschreven over de week dat mijn ouders hier waren. Ik zal dat binnenkort eens doen. Het was in elk geval erg bijzonder en ontzettend leuk om ze hier te kunnen ontvangen. Nu alvast een paar fotootjes van een van de tripjes die we samen hebben gemaakt.

Vrijdagmiddag, ik ben weer helemaal beter en het weekend begint. Op weg naar een borrel kom ik in een sneeuwbui terecht.

Hallo… het is 12 oktober! Een week of 4 geleden liep de zomer ten einde, de herfst was net begonnen. Nou ja, het ziet er wel weer mooi wit uit.

Mijn opa en oma zijn briljant. Van 9 oktober 1942 tot gisteren is toch mooi 65 jaar!

Gefeliciteerd samen!

Na amper vier maanden met een behaaglijk klimaat in mijn woning is het heugelijke moment weer daar. De stadsverwarming is weer actief. Uiteraard juist op het moment dat ik een paar dagen ziek in bed lig. Een heerlijk hoofdpijnverhogende factor!

Dan maar even een positieve noot. Als alles goed gaat komen mijn ouders vandaag aan op Sakhalin. Ze varen van Wakkanai – het meest noordelijke puntje van Japan waar ze vakantie aan het vieren zijn – naar Korsakov. Ik ga ze daar aan het eind van de middag afhalen. Ze komen hier een paar dagen kijken waar ik nu woon en leef en uiteraard ook om de schitterende natuur om de stad te bekijken. LEUK!

Sovjetarchitectuur is weinig artistiek. Nevelsk x96 een havenstadje in het zuidwesten van Sakhalin – is hier een meer dan goed voorbeeld van. Begin juni bezocht ik Nevelsk om zeeleeuwen te gaan kijken. Toentertijd was ik al bevangen door de trieste aanblik en de lelijkheid van deze plaats. Het kan altijd erger.

Net nadat ik eind juli naar Nederland vertrok, werd Sakhalin weer eens door een aardbeving getroffen. Aardbevingen zijn niet zeldzaam in deze regio. Maar op 2 augustus was het voor dit gebied een behoorlijk zware beving (6,8 op de schaal van Richter). Het epicentrum lag niet al te ver van Nevelsk. Het is na het zien van die stad niet heel verbazingwekkend, maar dit is erg triest. Een behoorlijk deel van de stad ligt nu aan puin en er zijn flink wat mensen dakloos geworden (zie http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/6938255.stm). Niet een plek om nog eens te bezoeken op dit moment.

Voor de zeeleeuwen hoef je het waarschijnlijk ook niet meer te doen. De kans dat ze volgend voorjaar terugkomen is klein. Of ik hier tegen die tijd xfcberhaupt nog ben is de vraag, maar het havenhoofd waar de zeeleeuwen enige weken per jaar te zien zijn is door de aardbeving geheel onder water komen te liggen. Rusland en milieu is als gezegd nog niet zox92n goede combinatie, maar dit is wel een erg treurige gang van zaken.